گزارش گشایش مسیر سامان

بعد از تدارک تجهیزات مورد نیاز، پنج شنبه، 24 اردیبهشت 89 ساعت 9 شب، من به همراه محمد برای برنامه یک هفته ای، عازم یزد شدیم. ساعت 7 صبح شهاب مرادی که ساکن یزد است به دنبالمان آمد و به منزل ایشان رفتیم، بعد از خرید مواد غذایی مورد نیاز ساعت چهار روز جمعه با ماشین دایی برای شناسایی مسیر عازم دره گاهان شدیم. حدود یک ساعت و چهل دقیقه طول کشید که به آنجا رسیدیم. دره ای زیبا و وسیع که در هر دو طرف تا چشم کار می کرد دیواره بود و دیواره با شکل های گوناگون و متنوع و تا 15 دقیقه که با ماشین در جاده خاکی با سرعت حدود 10 کیلومتر می رفتیم این وضعیت ادامه داشت. در انتهای جایی که دیگر نمی شد با ماشین رفت بعد از حدود 20 دقیقه پیاده روی به چشمه ای رسیدیم که تقریبا آب گرمی هم داشت. سرانجام بعد از 2، 3 ساعت جستجو بخشی از دیواره ای که تقریبا در اواسط قسمت خاکی ماشین رو دره، وجود داشت ، انتخاب شد. که شکافی بود از پایین تا به قله ختم می شد. درون دره مکان مناسبی را نزدیک به دیواره یافتیم و بعد از پایین آوردن وسایل از ماشین، چادر را بر پا کردیم. چون با آب فاصله یک کم زیاد بود قرار شد شهاب مردای  هر روز عصر برایمان آب و وسایل مورد نیاز را بیاورد. تقریبا هوا گرگ و میش شده بود که وی به یزد برگشت و من و محمد هم بعد از ردیف کردن شام خوابیدیم تا فردا صعودمان را شروع نماییم.

شنبه ( 26 /2/89):صبح بعد از خوردن صبحانه ساعت حدود 30/7 به سمت دیواره راه افتادیم که بعد از 10 دقیقه به ابتدای مسیر رسیدیم. بعد از برداشتن ابزار های مورد نیاز شروع به صعود کردم، که بعد از 20 متر صعود به یک منطقه پله مانند رسیدم که بعد از آن هم صعود را در راستای شکاف ادامه دادم تا به یک پله تقریبا بزرگ رسیدم که بعد از زدن کارگاه طبیعی محمد را حمایت کردم. بعد از رسیدن محمد شروع به صعود طول دوم نمودم که حدود 10 متر آن تقریبا کمی منفی بود و مسیر سنگین تر از طول اول. به یک طاقچه باز و راحت رسیدم و بعد از زدن کارگاه طبیعی شروع به حمایت محمد نمودم. محمد که کمی کسالت داشت و سرما خورده بود زیاد امروز روبراه نبود و بعد از رسیدن حدود 40 دقیقه در یک مکان مناسب استراحت کرد. بعد از آن شروع به صعود طول سوم کردم که یک مقداری این طول سنگهای ریزشی داشت و بیشتر دقت می کردم. شاید این طول ساده تر از طول دیگر بود ولی شاید کمی خطرناکتر، که بعد از صعود این طول به دلیل این که آن مکان که رسیده بودم هیچ امکانی برای زدن کارگاه نداشت مجبور شدم که 2 رول را برای کارگاه بزنم و بعد محمد را حمایت کردم. بعد از رفع خستگی ابزارهای صعود را در آنجا جا گذاشتیم و شروع به فرود نمودیم. در 2 طول اول طناب ثابت گذاشته بودیم ولی چون همان قدر طناب اضافی برای ثابت گذاشتن داشتیم! طول سوم بدون طناب ثابت ماند. با طنابهای صعودمان شروع به فرود کردیم. حدود ساعت 30/7 به چادر بازگشتیم که آقاشهاب به همراه آقای فلاح در آنجا بودند. بعد از خوش و بش با آقای فلاح از ایشان درخواست طناب برای ثابت کردن در مسیر نمودم که ایشان هم لطف کردند و برای ما در همان شب دو حلقه طناب آوردند. با رفتن آنها پس ازصرف شام ، زود خوابیدیم.

 یکشنبه ( 27/2/89):مثل دیروز صبح کار را شروع کردیم و بعد از یومار زدن دو طول اول مسیر، طول سوم را محمد صعود کرد (ابزار های این طول را دیروز، برای صعود سریعتر امروز، در مسیرجا گذاشته بودیم) و به کارگاه سوم رسیدیم. از شکاف حدود 8 متری به صورت عرضی فاصله داشتیم که در سمت چپ ما بود و مجبور به تراورز این قسمت بودیم ولی سنگ های صاف و بدون هیچ جایی برای ابزار و مجبور شدیم که در این تکه با زدن رول خود را به شکاف برسانیم. وقت ما را این کار در تمام این روز گرفت و بالاخره با زدن 6 رول به ابتدای شکاف رسیدیم. ادامه مسیر حدود 5 متر یک تکه سنگ کاملا صاف با یک شکاف نازک و بعد یک کلاهک 3، 4 متری که در آن همان شکاف نازک ادامه پیدا کرده بود و به نظر می رسید که صعود آن مشکل باشد. جنس سنگ های این منطقه کار را برای کوبیدن رول آن هم دستی، بسیار سخت کرده بود به طوری که هر رول با توجه به آن شرایط نامتعادل حدود 40 دقیقه طول می کشید. ولی تراورز بسیار زیبایی شد و ارزش ورم کردن و زخم شدن دستها را داشت. ساعت 7 پایین بودیم. طبق معمولآقا شهاب با دبه آبش در کنار چادر بود و آقای فلاح هم که زحمت می کشیدند عصرها به ما سر می زدند. بازهم شام و خواب

 دوشنبه ( 28/2/89): امروز صبح ساعت 8 با هماهنگی که شب گذشته با آقای فلاح داشتیم ایشان هم به همراه ما شروع به صعود و زدن یومار کردند. حدود ساعت 45/8، 9 هر سه نفر در کارگاه سوم بودیم. بعد از برداشتن ابزارهای لازم با حمایت محمد شروع به صعود کردم. همانطور که فکرش را می کردم مسیر سخت بود ولی من باید آن را صعود می کردم! تکه سنگ صاف را صعود کردم تا به زیر کلاهک رسیدم و در آنجا یک رول زدم، صعود را در کلاهک آغاز نمودم و بعد از صعود کلاهک، حدود 15 متر هم در راستای شکاف صعود کردم که در این تکه بالای کلاهک هم یک رول زدم و  بعد از دست و پنجه نرم کردن با این کلاهک که کاملا خسته شده بودم و کلی انرژی از من گرفته بود با زدن یک کارگاه (دو عدد میخ و یک فرند)، ابتدا طناب ثابتی را که با خود می کشیدم در کارگاه ثابت کردم و چون زمان زیادی نداشتیم از صعود محمد منصرف شدم (فکر کنم ساعت نزدیک 30/4 بود) و خودم شروع به فرود کردم. در این مدت هم که من مشغول صعود بودم آقای فلاح و آقا محمد هم در مورد مسائل گوناگون بحث می کردند. بعد از رفع خستگی و خوردن کمی آب و یک کمپوت، شروع به فرود کردیم. و باز هم تدارکات تیم،  آقا شهاب مثل همیشه در کنار چادر پذیرای ما بودند و هر روز وقتی خسته از دیواره برمی گشتیم با دیدن او و آب مواد غذایی که برایمان می آوردند، کلی انرژی می گرفتیم.

ادامه دارد ....