ارتباط با ما ناحیه کاربری جستجو صفحه اصلی
 

  لطفا ثبت نام كنيد

 

منوی اصلی

 
 
لینکهای سریع
صفحه اول
بخش کاربری
امکانات سایت
 

 

پیغام کوتاه

 
 

فقط کاربران عضو سايت ميتوانند پيغام کوتاه ارسال نمايند لطفا وارد سيستم شويد يا اينکه عضو شويد.
 

 

ایمیل سایت

 
 

شما می توانید با این ایمیل با سایت

گروه قاجر در تماس باشید:

ghajer_ghorveh@yahoo.com
 

   
 

 

در ابتداء لازم میدانیم از تمامی کسانی که ما را در این برنامه یاری داده اند کمال تشکر و قدردانی را داشته باشیم و توفیق روز افزون همه این عزیزان و بزرگواران را که بدون یاری آنها ما قادر به انجام این مهم نبودیم ، از درگاه خالق یکتا خواستاریم . گروه کوهنوردی قاجر قروه کردستان  ، هیات کوهنوردی شهرستان قروه ، اداره تربیت بدنی شهرستان قروه ، جمعیت هلال احمر شهرستان قروه ، جناب آقای ایوب وند (تولیدی تجهیزات کوهنوردی شیلر) ، شرکت ایرانگردی ، جهانگردی و طبیهت گردی سرزمین خورشید ، مهندس نیازی مدیر عامل شرکت کردستان سبز و جناب آقای وفا فریدونیان و سایر عزیزان

گزارش تیم جستجو گروه قاجر نانگاپاربات 88

در تابستان سال ٨٧ در جریان صعود یک تیم ایرانی برای اولین بار به قله نانگاپاربات در پاکستان سامان نعمتی یکی از اعضای تیم  در هنگام صعود به قله ناپدید شد.

شرح حادثه توسط همنوردان سامان در جریان صعود ، نه تنها نتوانست توضیحی کافی برای این حادثه باشد بلکه بدلیل تناقض گویی ، ابهامات بیشتری را پیرامون این حادثه ایجاد کرد ، به گونه ای که خانواده سامان ، هیأت کوهنوردی و گروه قاجر قروه با بررسی همه ی این اتفاقات به این نتیجه رسیدند که یک تیم جستجو جهت یافتن نشانی از سامان و همچنین بررسی این اتفاق از نزدیکتر، به منطقه اعزام شود. تشکیل تیمی این چنین و تهیه ی مقدمات ، کاری سخت و طاقت فرسا بود. از فدراسیون درخواست همکاری شد که به تصویب مسؤلین فدراسیون نرسید. و در نتیجه گروه قاجر ، خانواده سامان و هیأت کوهنوردی به تنهایی مقدمات کار را فراهم کردند. و با وجود موانع زیاد به لطف خداوند و تصمیم راسخ اعضای تیم هم مسائل برطرف شد. پس از مهیا شدن مقدمات کار از جمله آماده سازی تیم ، تهیه تجهیزات ، عقد قرارداد با شرکت جهانگردی سرزمین خورشید ، لازم دیده شد ضمن استفاده از تجارب کوهنوردانی که به قلل بالای هشت هزار متر صعود کرده اند از اطلاعات تیم صعود کننده به نانگاپاربات استفاده شود. بر این اساس در اوایل خرداد با احسان پرتوی نیا ، کاظم فریدیان از اعضاء تیم سال ٨٧ مذاکره شد که اطلاعات مسیر حرکت تیم را که در سال گذشته توسط GPS ثبت شده در اختیار تیم جستجو قرار دهند. اما با وجود قول مساعد در عمل به واقعیت نپیوست. و در هر تماس به بهانه ای از دادن این اطلاعات خودداری کردند! اما این مسئله نیز نتوانست خللی در عزم راسخ اعضاء تیم جستجو وارد بیاورد. پس از هماهنگی های لازم قرار شد که همزمان با حضور اولین تیم های خارجی در نانگاپاربات تیم جستجو نیز در منطقه حضور یابد.

با حضور تیم جستجو در پاکستان برنامه کار دنبال شد. و در خصوص یافتن نشانی از سامان تیم جستجو مسیر بیس کمپ تا قله را طی نمود،  که متاسفانه بدلیل برف زیاد اثری بدست نیآمد . که گزارش روزانه این برنامه را در بخش پایانی این گزارش میخوانید.

همزمان با جستجو ، موضوع دیگری که مورد نظر تیم بود بررسی ابهامات حادثه سال گذشته بود. که در این رابطه مسائل قابل توجه ای بدست آمد . که در این گزارش بصورت خلاصه به آنها اشاره می کنیم.

1- اعضاء تیم صعود کننده به نانگا در سال گذشته مدعی هستند که پس از رسیدن به قله هوا خراب شده است  و در میان برف و بوران کمپ 4 را پیدا کرده اند . در حالیکه پس از حضور تیم جستجو در بیس کمپ مشخص گردید که از هنگام بروز حادثه ناپدید شدن سامان تا 2 روز بعد هوا کاملا خوب بوده است . که اظهارات شاهدان محلی در بیس کمپ نانگا کاملا گویا است .

2- کاظم فریدیان در خصوص علت لغو عملیات امداد عنوان نموده است که هایپرترهائی که برای امداد آمده بودند کارگران مزرعه بوده و تجهیزات لازم را نداشته اند اما حال مشخص شده است که افراد مورد نظر آقای فریدیان کسانی بوده اند که قلل کاشربروم 1و2 را صعود کرده و مسیر را تا کمپ 4 ثابت گذاری کرده اند و در کمپ 4 نیز بعنوان پشتیبان حضور داشته اند.

3- ناتوانی پرواز هلی کوپترها ی پاکستان به ارتفاع بالاتر از 6000 متر مسئله ای دیگر بود که مورد بررسی قرار گرفت . سال گذشته اعضائ تیم ایرانی عنوان نمودند که هلیکوپترهای پاکستان نمیتوانند به نقطه ای که سامان ناپدید شده است پرواز کنند اما امروز مشخص شده که این موضوع سخنی واهی و بدور از واقعیت است و اعضای تیم جستجو در بیس کمپ شاهد پرواز هلیکوپتر امداد بر فراز نانگا بودند. و خلبان هلیکوپتر پاکستانی که در جریان جستجوی کوهنورد کره ای در بیس کمپ حضور داشت در گفتگو با تیم جستجو عنوان نمود که وی سال گذشته در رابطه با جستجو و امداد برای سامان امدادگران را به بیس کمپ آورده است و میگوید که پاکستان با همین هلیکوپترها امداد رسانی میکند و برای پرواز روی نانگا هیچ مشکلی نداشته و میتوان  بسته های مواد غذایی و..را از هلیکوپتر بیرون انداخته و نفر را هلی برد کرد. این خلبان در خصوص اینکه چرا در مورد سامان عملیات پرواز ی انجام نشد جواب داد که کسی از من نخواست ؟

 

4- مسئله دیگر موفقیت تیم ایران در صعود به قله است . که پس از نشان دادن فیلم ها و عکس های تیم ایران به کوهنوردان خارجی و افراد محلی در بیس کمپ همگی بدون استثناء عنوان نمودند که این عکسها متعلق به قله نیست . و حتی پس از دیدن عکسها میر غنی راهنمای تیم ایران در سال گذشته بصورت اعتراضی با سهند عقدائی تماس گرفت. میر غنی عنوان مینماید که بر اساس رابطه اعتماد آمیزو بدون دیدن عکسها ی صعود ،بنابر گفته خود اعضاء تیم ، صعود آنها را تائید نموده است .

تیم جستجو در رابطه با همین مطالب عنوان شده به اندازه کافی مدارک معتبر در اختیار داشته و آمادگی جهت ارائه آنها را دارد تا مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرد . مسئولیت گریزی و عملکرد بدور از اخلاق کوهنوردی و پنهان کردن حقیقت و تلاش برای فریب افکار عمومی و بدتر از اینها بزرگ نمایی برای یک صعود ناموفق و مملو از خطا و نقص  ، کارنامه این تیم ( صعود به نانگا در سال 87) بحساب می آید و در کمال ناباوری مسئولین باشگاه دماوند و انجمن کوهنوردی یعنی همان کسانی که باید در جهت روشن شدن حقیقت این ماجرا  و تلاش برای تقویت اخلاق کوهنوردی و تقویت پایه های این ورزش براساس اصول انسانی گام بردارند به مدافعان این روند انحرافی تبدیل شده اند .

 

 

 

جمعه، 6 شهريور ماه ، 1388           ادامه اين مطلب 340 بار بازديد شده

  گزارش صعود گروه قاجر و مخابرات به قله 4850متر  
 

گزارش صعود گروه قاجر و گروه مخابرات قروه به قله 4850متری علم کوه

.
دوشنبه 19/5/88
گروه پنج نفره ما ساعت 14:30 قروه را به سمت رودبارک ترک کرد.علی رغم اینکه وسط هفته بود، جاده چالوس شلوغی خاص خود را داشت. در تاریکی هوا همراه با بارش باران ومه غلیظی که فضا را پوشانده بود، حرکت کردن در جاده های پرپیچ وخم مرزن آباد بسیار طاقت فرسا بود. بالاخره ساعت 1بامداد به قرارگاه رودبارک رسیدیم وچون اتاقها همگی گرفته شده بود، ما هم پس از صرف شام، کنار گروهی دیگر از کوهنوردان در داخل سالن قرارگاه خوابیدیم.
سه شنبه 20/5/88
ساعت 7با صدای مسئول قرارگاه از خواب بیدار شدیم.ازآنجایی که شب دیروقت خوابیده بودیم ،حرکت به سمت بالا راکمی به تاخیر انداختیم. بعد از صرف صبحانه، ساعت 9:50با ماشین لندروور به سمت «بریر» حرکت کردیم .
از اوایل صبح باران همچنان در حال باریدن بود. و بعضی ها می گفتند که بالا هوا آفتابی است. پس از نیم ساعت ماشین سواری در هوای بارانی به «بریر» رسیدیم.ازاینجا به بعد کوهنوردی شروع می شد.
. قسمتی از مسیرصعود (تا بالای کشتی سنگ) نسبت به چند سال پیش تغییر کرده بود و این مطلب راما نمی دانستیم اما با توجه به پاکوب بودن مسیر، به راهمان ادامه دادیم تا اینکه ساعت 11:45 به کشتی سنگ رسیدیم.
ساعت 13:15به کنگلک پایین،ساعت 13:45 به آبشخور جدید و بالاخره ساعت 14:45 به پناهگاه بزرگ سرچال رسیدیم. علی رغم برنامه ریزی قبلی، به خاطر بارانی ومه آلود بودن منطقه، تصمیم گرفتیم  شب را در این پناهگاه بمانیم.
گروهی از باشگاه آرش با سرپرستی حسین عظیمی نیز در پناهگاه بودند که بعد 10 از دقیقه عازم پایین شدند.

چهارشنبه 21/5/88
ساعت 5:10 از خواب بیدار شدیم،صبحانه مختصری خورده وساعت 6:10 به سمت علم چال واز آنجا به طرف گرده به راه افتادیم. حال عمومی بچه ها خوب نبود وهمین نگران کننده بود.ساعت 8 به محل پناهگاه خرابه وساعت 9:35به اول مسیر گرده رسیدیم. ساعت 10شروع به صعود نمودیم.صعود خیلی کندانجام می گرفت و این مسئله احتمالا به خاطر عدم آمادگی جسمانی وهمچنین تاثیر ارتفاع بود . ساعت 14:15 گرده را صعود کردیم  بالای گرده باد سرد وشدیدی می وزید وهمین عامل سردرد تعدادی از افراد گروه شد.45دقیقه را روی قله صرف عکس گرفتن واستراحت کردن نموده، سپس راهی پایین شدیم. ساعت 18:20به پایین شن اسکی سیاه سنگ ها رسیدیم و ساعت 20:30وارد  پناهگاه سرچال شدیم. پناهگاه خیلی شلوغ و همه تخت ها گرفته شده بود .
 شام خوراک مائده داشتیم .ساعت 23:30یک گروه پرجمعیت و بدون راهنما که مسیر را گم کرده بودند، با خستگی فراوان و سروصدای زیاد، به پناهگاه وارد شدند.
پنج شنبه22/5/88
ساعت 9پناهگاه را به سمت «بریر» ترک نمودیم.ساعت 11:55به «بریر» رسیده و10دقیقه منتظر ماندیم تا ماشین دنبالمان بیاید. به قرارگاه رفته ووسایل را جمع وجور کرده ناهار خوردیم سپس تنی نیز به آب زدیم. شام را در داخل پارک لاهیجان خورده وهمانجا خوابیدیم.
جمعه 23/5/88
صبح ساعت حرکت کردیم و ساعت 20:20همگی در نهایت سلامت به قروه بربازگشتیم.

 

اعضاء شرکت کننده در برنامه:
 داوود وسامان مفاخری،سامان ابراهیمی،محمد ظاهری ورحمان مرادیانی(سرپرست )
گزارش : رحمان مرادیانی

 

 

 

 

پنجشنبه، 5 شهريور ماه ، 1388           ادامه

  پاسخ به باشگاه دماوند و نويسندگانش  
 

مطلبي تحت عنوان پاسخ به بيانيه نويس تار نماي گروه قاجر قروه در سايت باشگاه دماوند به قلم سيامك شايان پور قرار داده شده است كه ضمن تشكر از ايشان بخاطر اينكه پاسخ گوئي را لازم دانسته اند ، جهت روشنگري و به قضاوت طلبيدن اين نويسنده محترم و ساير كوهنوردان به چند نكته اشاره ميكنم .بدون شک قرار گرفتن این جوابیه در سایت دماوند بیانگر  نظر مسئولین این باشگاه است که اینبار نیز همانند برخی موارد دیگر در پشت نام یک نویسنده سنگر گرفته اند.

در مطلب مورد استناد اين نويسنده هيچگاه ما تمام اعضاي باشگاه دماوند را مورد خطاب قرار نداده ايم و بكار گيري باشگاه دماوند و اعضاي باشگاه دماوند تنها خطاب به تصميم گيرندگان باشگاه و اعضاي تيم صعود به قله نانگاپاربات بوده است كه با بيانيه و مصاحبه ها و گفته هاي خود ترويج  بي اخلاقي را در كوهنوردي دامن زده اند . و بدون شك حرمت و احترام  تمامي كوهنوردان بر ما واجب بوده و باكي هم نداريم كه اگر سوء تفاهمي پيش آمده باشد عذر خواهي كنيم . اما جناب آقاي شايان پور و مسئولين باشگاه دماوند قطعا اين نوع جواب دادن تنها يك فرافكني و بازي با كلمات است . زيرا كه واقعه نانگاپاربات و همه آن چيزهايي كه ميتواند پايه هاي يك برداشت واقعي باشد مهيا است و معلوم نيست شما چرا نميخواهيد منصفانه قضاوت كنيد. همه اين موارد دال بر تخريب اصول انساني و ناديده گرفتن اصول اخلاقي كوهنوردي از سوي تعدادي از كوهنوردان باشگاه دماوند و همچنين همراهي مسئولين باشگاه دماوند و حتي انجمن كوهنوردان با اين رويه است . و هر چند كه بارها و بارها گفته شده اما باز بخاطر جلب توجه اين نويسنده محترم و آنهايي كه نياز به نگاه مجدد دارند بيان ميكنيم .

 باشگاه دماوند قديمي است، باشگاه دماوند بزرگ است، كوهنوردان بزرگي تربيت كرده است و ورزشكاران فرهيخته ...... دارد اینها مسائل  ديگر ی است زيرا امروز  عملكرد مسئولين این باشگاه در بر خورد با يك حادثه مبنای قضاوت قرار دارد . ما كه نيامده ايم تاريخ را دستكاري كنيم كه سابقه اين باشگاه را ناديده بگيريم بررسي واهميت باشگاه دماوند در جاي خود محفوظ ، ما هيچگاه خود را مصداق كامل  اصول اخلاقي نميدانيم اما هر انساني در خصوص عملكرد ديگران حق قضاوت و اظهار نظر بر اساس دلايل آشكار را دارد. و بهتر است شما و هم فكرانتان نيز در باشگاه  قدري از پوسته تعصب باشگاه پرستي خارج شويد و عملكرد مديران باشگاه ،انجمن و اعضاي تيم را مورد ارزيابي منصفانه قرار دهيد .

 تيم صعود در اولين لحظات حادثه موضوع ارتفاع زدگي سامان را مطرح كردند و بعدا كه با فشار افكار عمومي مواجه شدند، كه چرا فردي ارتفاع زده را رها كرده ايد در نظرات و گفته هاي خود تغيير زاويه داده و ناتواني سامان و در مقطعي پنهان شدن سامان را مطرح كردند. در بازگشت به بيس كمپ در هنگامي كه بطور طبيعي مي بايست متاثر از ناپديد شدن سامان باشند جشن پيروزي فتح قله راه انداختند . عنوان ميكردندكه تيم بدليل هواي بد مجبور شده پائين بيايد و در برف و بوران كمپ 4 را پيدا كرده اند اما امروز شاهدان ماجرا در بيس كمپ ميگويند هوا خوب بوده و تا دو روز بعد از حادثه كه چراغ سامان ديده ميشده هوا صاف بوده است . آقاي فريديان عنوان كرده كه باربرها كه براي امداد رفته بودند كارگران مزرعه بوده و نميتوانستم با آنها كار امداد انجام دهيم اما امروز مسلم شده كه آنها هايپرتر ارتفاع بوده و همين امسال در ثابت گذاري مسير تا كمپ 4 كار كرده اند ، سال گذشته آقايان مي گفتند هلي  كوپتر امداد نمي تواند بالاتر از 6000 متري برود اما امروز همان خلباني كه سال گذشته تيم امداد را براي سامان به بيس كمپ برده ميگويد ما با همين هلي كوپتر بر فراز نانگا پرواز مي كنيم و مي توانيم جستجو كنيم ،بسته هاي غذائي را پائين بفرستيم و نفر را هلي برد كنيم . يعني همان كاري كه سال گذشته براي كوهنوردان ايتاليائي انجام شد . و خلبان ميگويد اما كسي از من نخواست اصلا پرواز كنم و منطقه را جستجو كنم ! در ادامه اين قصه ها امسال نيز شاهد بوديم كه اين اعضاي محترم حتي از دادن اطلاعاتGPSدر مورد مسير صعود خودداري كردند كاري كه با هيچمنطقي جور در نمي آيد . شما ميگوئيد تيم قله را فتح كرده است اما در مقابل گروهي از جمله كوهنوردان خارجي و فدراسيون تنها مرجع رسمي در ايران ميگويند با استناد به عكسها و فيلمها اين تيم به قله صعود نكرده است . حالا شما اگر مايليد آنها را فاتح قله و همه قله ها بدانيد بحثی جداست و به خود شما بر ميگردد.اما این موارد تنها بخشی از مسائلی است که اعضاء تیم نانگا ایجاد کرده اند  .آيا  با این اوصاف ميتوان خالقان اين وقايع را قهرمان و فاتح دانست!چه عنواني زيبنده آنهاست؟ حال به موضوع باشگاه دماوند و انجمن كوهنوردي بپردازيم . بعد از بروز حادثه اين تشكلها چه وظيفه داشته اند ! آيا تنها دفاع از تيم صعود و پررنگ كردن فتح قله (فتحي كه هنوز اثبات نشده) تنها كاري بود كه آنها مي بايست انجام دهند ؟ آيا آنها وظيفه نداشتند بدور از تعصبات گروهي و فردي با تشكيل تيم هاي كارشناسي و نشان دادن بي طرفي خود به بررسي همه جانبه حادثه بپردازند . تا ضمن مشخص شدن عوامل بروز حادثه در ارتقاء سطح دانش تجربي جامعه كوهنوردي موثر باشند. و خود را بعنوان مراجع بي طرف و معتقد به رشد اين رشته نشان دهند . انجمن كوهنوردي در اين مدت چه كرده است جز اينكه به بلند گوي اعضاي تيم تبديل شده و با صداي ديگر همان ابهامات و اخلاق گريزها را تكرار كرده است . فدراسيون نيز مقصر است  كه هنوز آن قدرت و مرجعيت را ندارد كه حوادث را با شجاعت و جديت بررسي كند و فضاي بهتري براي تداوم اين رشته بصورت حرفه اي ايجاد كند . شما آقايان كه پاسخ به بيانيه نويس تار نماي گروه قاجر را به اين شيوه رسالت خود دانسته اید ،  آيا از خود پرسيده ايد كه چرا اين افراد حتي به اندازه سر سوزني به ضعف و اشكالات خود اشاره نكرده اند. از اظهارات باشگاه دماوند و انجمن كوهنوردي اعضاي تيم اينگونه استنباط ميشود كه اين تيم از هر نظر  بي عيب و نقص بوده و تنها اشكال تيم اين بوده که سامان خودش را نا پديد كرده است . چه كسي بايد عذر خواهي كند آيا گروه قاجر كه تنها بر اساس عملكرد تيم و نتايج بدست آمده از سقوط اخلاقي (به معناي خاص در كوهنوردي) حرف مي زند يا انجمن كوهنوردي و باشگاه دماوند كه با عمل نكردن به وظيفه اخلاقي و ذاتي خود يعني تبديل شدن به يك مرجع بي طرف جهت بررسي فني و كارشناسي حادثه و جلوگيري از رفتن موضوع به دادگاه و يا اعضاي گروه به ظاهر صعود كننده كه با تناقض گوئي ، مسئوليت گريزي، ..... تداوم نا مهرباني خود چه در زمان بروز حادثه و چه بعد از آن در ايجاد انحراف بزرگي در كوهنوردي نقش آفريني كرده اند. حتما اگر چند سالي ديگر بگذرد و نويسندگان بعدي باشگاه دماوند براي تاريخ سازي بخاطر تفكرات امروزي تصميم گيرندگان باشگاه دماوند كه در واقع همان مديران باشگاه هستند تحت عناوين ديگر به خود اجازه ميدهند كه بنويسيد در بروز حادثه گروه قاجر مقصر بوده كه چرا سامان را براي همراهي تيم فرستاده است  و گرنه بندگان خدا همنوردان او كه كار ي نكرده اند ! و يا طبق اظهارات عجيب و غريب آقايان فريديان در ارائه تعريف جديدي از سرپرستي اصلا به سرپرست مربوط نميشود كه كسي گم شود ،بر اثر ارتفاع زدگي تنها برگردد ودچار مشكل شود و يا براي او جستجو انجام داد ....  به هر صورت ما قصد نداشته و نداريم با توسعه برخي نوشته ها ي تند ،  بر خورد و نا مهرباني در ميان باشگاهها و گروه ها داغتر شود. ما هيچگاه اهانت كردن به هيچ فردي را تائيد نميكنيم و تلاش ما نيز حركت در اين مسير بوده است . و حتي اگر ما نيز در نوشته هاي خود قصور يا اشتباهي داشته ايم شما مدافعان جدي تيم نانگا نمي توانيد با بزرگ نمائي یا بهره برداري از آن روي كارنامه تاريك اين تيم را بپوشانيد. بروز حادثه در كوهنوردي بسياري اوقات اجتناب ناپذير است اما مسئله مهم نوع بر خورد با حادثه است . كه در اين رابطه شما حتي با وجود تناقض گوئي اعضاي تيم ، بي حركتي باشگاه دماوند و انجمن در بررسي كارشناسان حادثه دوست داريد ، بهردليل به دوستان و باشگاه خود نمره 20 بدهيد . اما ما و آنهائي كه قيد تعصب يا وابستگي هاي باز دارنده به اين افراد و باشگاه شما را ندارند به آنها نمره صفر ميدهند. نكته همين است . و گرنه ، نميخواهيم از سامان كوهنوردي بدون اشتباه و يا بت بسازيم. نميخواهيم خود را مظهر اخلاق و اعضاي تيم را نقطه مقابل بدانيم . گفته ايم، باز ميگوئيم كوهنوردي ايران به هزاران دليل كه بسياري از آنها را در نوشته هاي شما و ديگر ان مي توان يافت ، نتوانسته است از اين حادثه و حوادث ديگر همچون غار پرو تجربه كسب كند .قطعا اگر بررسي حادثه غار پرو بشكل مطلوب پيش ميرفت و نتايج باز تاب گسترده و بيروني مي يافت ضمن اينكه گروه قاجر با آگاهي كاملتر در همراه شدن يك همنورد خود با اين گروه قدم بر ميداشت ،ضرورت مسئله سرپرستي و مسائل فني و ساير الزامات در يك برنامه جدي كوهنوردي در سطحي بالاتر براي تيمها و گروه ها مطرح ميشد. اگر ما امروز در جايگاه نقد اين كوهنوردان (اعضاي تيم نانگا و باشگاه دماوند و انجمن كوهنوردان) قرار گرفته ايم به از دست دادن يك همنورد بر ميگردد و گرنه حتي ما نيز در بر خورد با حوادث قبلي ميتوانيم مورد مواخذه باشيم كه چرا براي آنها حساسيت بخرج نداده ايم . ما از شما و همه اعضائ باشگاه دماوند و مسئولين و........ نگاه واقع بينانه ميخواهيم . تا با بررسی دلیرانه و فنی هر حادثه کوهنوردی ایران از نظر ارزش گذاری به جان انسانها و روابط انسانی و همچنین سطح کارآیی اوج بگیرد  . كه متاسفانه شما و همفكرانتان هيچگاه به اين نكته توجه نكرده ايد

و اما پايان كلام ، شما نويسنده محترم و ساير هم فكرانتان در رابطه با اين ماجرا بعد از خواندن اين متن باز ميتوانيد با زدن عينك متعصبانه باشگاه پرستي از ميان كلمات جمله اي را بيابيد و سعي كنيد افكار عمومي را به سمت بي عيب جلوه دادن باشگاه و عملكرد آن هدايت كنيد . كاري كه حتي اگر هيچ كس باور نكند حداقل خودتان را دلخوش كنيد كه ما اينيم . اما در مقابل راهي ديگر وجود دارد قدري سخت است بخصوص براي آنها كه هميشه دوست دارند حتي اگر غير واقعي هم باشد ، خود را در اوج ببينند و براي خود دست بزنيد و آن نقد عملكردها و نگاه كردن به خود از جايگاه يك شخص آزاد شده از تعصب است . کاری که کوهنوردان آزاد اندیش از باشگاه دماوند و انجمن کوهنوردی و... انتظار دارند .

 

 

 

پنجشنبه، 29 مرداد ماه ، 1388           ادامه اين مطلب 216 بار بازديد شده

  27 تیر سالروز صعود سامان و سقوط همراهانش  
 

            

 

اکنون یک سال است که اسطوره جاودانه ورزش کوهنوردی شهرستان قروه کردستان به آسمان صعود کرده است.درست یک سال پیش در چنین روزهایی که مردم قدرشناس منطقه و گروه کوهنوردی قاجر در کنار خانواده زنده یاد سامان نعمتی خود را برای استقبال پرشور از قهرمان کوهنوردی قروه در بازگشت آماده می کردند ، انتشار خبر ناپدید شدن این عزیز سفر کرده کام جامعه کوهنوردی ایران و منطقه و دوستان و آشنایان و اعضای خانواده او را تلخ تر از شرنگ ساخت و چشمان منتظر آنان را تا ابد در خون نشاند.

متأسفانه با وجود گذشت یکسال از این حادثه غم انگیز اعضای باشگاه دماوند با آنکه اسناد و مدارک و شواهد قرائن انکار ناپذیری مبنی بر عدم دستیابی به این موفقیت دلالت داردبا کتمان حقایق و واقعیت ها پیرامون سرنوشت سامان و حادثه ای که برای او پیش آمده است همچنان مدعی کسب افتخاری بزرگ  برای ورزش کوهنوردی ایران هستند و در جدیدترین اقدام خود با صدور بیانیه ای به مناسبت سالگرد این واقعه ضمن تکرار ادعاهای اثبات نشده خود و دادن نشانی های غلط و گمراه کننده سعی کرده اند خود را از اتهامات اساسی و پاسخگویی به سئوالات مطرح در این زمینه تبرئه و معاف کنند و با جعل و دروغ ، کارنامه ی درخشانی برای خود فراهم سازند.

ما اعضای گروه کوهنوردی قاجر که در سالگرد این حادثه تلخ و ناگوار یادآوری نکات زیر را پیرامون این واقعه و ادعاهای اعضای باشگاه دماوند صرفاً جهت اطلاع علاقمندان و تنویر افکار عمومی ضروری می دانیم:

 

ــ  اعضای این گروه مدعی صعود به قله نانگاپاربات پاکستان با شعار نجات رود کارون از آلودگی ها هستند که این ادعا در آغاز بیانیه آمده است اما اگر کسی ، با سابقه عملکرد این گروه آشنایی داشته باشد می داند این شعار عاری از حقیقت است و زیبنده آنان نیست زیرا کسانی می توانند چنین شعار ارزشمندی سر دهند که خود مظهر پاکیزگی و طهارت و صداقت و سلامت باشند و از هرگونه آلودگی روحی و اخلاقی به دور باشند که این ویژگی متأسفانه به اذعان بسیاری از کارشناسان و اهل فن در میان اعضای این گروه به چشم نمی خورد. البته نباید عملکرد غلط این تیم باعث نادیده گرفته شدن نیت پاک و ارزشمند مسئولین شرکت نارون آرا درحمایت از یک تیم کوهنوردی و انتخاب شعاری پرمحتوا شود . 

 

ــ اعضای باشگاه دماوند در این بیانیه مدعی دستیابی به این موفقیت (صعود به قله نانگاپاربات) بدون استفاده از باربر شده اند در حالی که این ادعا نیز دروغی بیش نیست و ادعایی خلاف واقع به شمار می رود زیرا بر اساس اسناد و مدارک متقن اکنون آشکار شده است این گروه با پرداخت میلیونها تومان پول نقد به یک تیم اروپایی - که قبل از آنان برنامه صعود به قله نانگاپاربات را با موفقیت اجرا کرده است – تجهیزات و امکانات آماده این تیم خارجی را به خدمت گرفته است .نکته قابل توجه اینکه هزینه پرداخت شده به این تیم معادل دستمزد کامل4 باربر ارتفاع می باشد.

 

ــ با توجه به سابقه تاریک و کارنامه سیاه این گروه در عدم پایبندی به اصول و ارزشهای اخلاقی و موازین انسانی در برنامه های مختلف ادعاهای آنان در کسب موفقیت های بزرگ در عرصه ورزش کوهنوردی مدتهاست که رنگ باخته است و اینگونه شعارهای فریبنده کسی را تحت تأثیر قرار نمی دهد. اکنون این ادعا شبیه لطیفه ی بی مزه ای است که کسی را به خندیدن وادار نمی کند تا چه رسد به اینکه کسی این ادعا را باور کند. مرگ دو نفر در حادثه غار پروا کرمانشاه سال 81 ، رها کردن یکی از همنوردان گروه در برنامه صعود به قله برودپیک و ادعای دروغین صعود به برودپیک  پاکستان در سال 84 و سرانجام فاجعه ناپدید شدن سامان در برنامه صعود به قله نانگاپاربات در سال 87 واقعیت های تلخ و ناگواری ست که بر ادعاهای دروغین اعضای گروه باشگاه دماوند خط بطلان می کشد.

 

ــ بر اساس اظهار نظر کارشناسان و مراجع رسمی ( فدراسیون کوهنوردی ایران ) ادعاهای این گروه مبنی بر فتح و صعود پیروزمندانه به قله نانگاپاربات با توجه به عکس ها و فیلم های ارائه شده واقعیت ندارند. زیرا این عکس ها با عکس های ارائه شده توسط فاتحان واقعی این قله مطابقت ندارند و در نتیجه این ادعاها دروغی بیش نیست ، علاوه بر این شناسایی و اثبات صدای  سامان در فیلم صعود یک رسوایی بزرگ برای اعضای این گروه به شمار می رود و صدای سنگین سقوط اخلاقی آنان را از بام انسانیت به گوش همگان رسانده است و نشان می دهد این گروه شهرت طلب علیرغم ادعاهای بی اساس خود هیچگاه به قله این کوه صعود نکرده اند.

 

ــ استناد باشگاه دماوند به بیانیه های انجمن کوهنوردان به چند دلیل پایه های محکمی ندارد.  اول اینکه انجمن کوهنوردان بدون یک بررسی همه جانبه و تشکیل جلسات و استفاده از صاحب نظران در یک اقدام شتاب زده چند بیانیه در دفاع از تیم صادر کرده ، که در یک نگاه اجمالی مشخص می شود که انجمن همان اظهارات ضد و نقیض و بی اساس گروه  را به گونه ای دیگر بیان می کند و جالب اینکه انتظار دارد جامعه کوهنوردی مستقل آن را باور کند . و نکته مهم دیگر اینکه انجمن به این حادثه بعنوان یک فرصت طلائی جهت مطرح کردن خود نگریست و در عمل نشان داده که در این فرصت در پی آن است که با تبدیل کردن این حادثه به مناقشه میان باشگاه دماوند و فدراسیون و جانب داری از باشگاه دماوند به خود وجه ای مستقل و مبارزه جو بدهد و از این نمد برای خود کلاهی بدوزد و غافل از اینکه این بازی عوام فریبانه و ریاکارانه برای آنها دست آوردی در بر نخواهد داشت.متأسفانه انجمن آنقدر در شیفتگی این نقشه و تلاش خود فرو رفته بود که فراموش کرد ، قربانی کردن یک همنورد ، دروغ پردازی ها و اقدامات خارج از اصول انسانی و اخلاق کوهنوردی توسط این گروه ، لکه ی سیاهی است بر پیکره ی کوهنوردی ایران .  و در این میان انجمن به آتش بیار معرکه ای تبدیل شد که بانیان آن خواسته یا ناخواسته در صدد به آتش کشیدن ، صداقت و انسانیت در کوهنوردی هستند. 

ــ در پایان به اطلاع اعضای جامعه کوهنوردان ایران ، و مردم شریف و کلیه علاقمندان و عزیزانی که موضوع را  از آغاز تا کنون  پیگیری کرده اند می رسانیم که تیم جستجوی گروه کوهنوردی قاجر قروه در جریان سفر تحقیقاتی اخیر خود به پاکستان به نتایج و یافته های مهم ، ارزشمند و قابل توجهی دست یافته است که ضمن آشکار ساختن بخش دیگری از حقایق و واقعیت های حادثه نانگاپاربات نقاب دروغین انسانیت و صداقت را از چهره دروغگویان شهرت طلب و مدعیان بی عمل باشگاه دماوند کنار می زند و مظلومیت و معصومیت سامان را بیش از پیش نمایان می سازد.

 

زمان و مکان ارائه گزارش حاصل از سفر تیم جست وجوی گروه قاجر که حاوی حقایق مهمی است به زودی به اطلاع علاقمندان خواهد رسید.

 

اکنون که یکسال از این حادثه غم انگیز و تلخ می گذرد باور عمومی مردم منطقه و اکثریت جامعه کوهنوردی ایران و اهالی شریف قروه با توجه به معیارهای اخلاقی و انسانی این است که در جریان این برنامه ، زنده یاد سامان نعمتی به قله رفیع انسانیت و ایثار و فداکاری صعود کرده است و همراهان سست عناصر او به دره های هولناک ضد بشری و چاههای ویل رذایل اخلاقی سقوط کرده اند.

 

 

 

 

يكشنبه، 4 مرداد ماه ، 1388           ادامه

  صعود به چند قله به یاد سامان  
 

اعضاء گروه كوهنوردي قاجر همزمان با سالگرد حادثه نانگاپاربات جهت گراميداشت ياد و خاطره همنورد محبوب خود سامان نعمتي چندين برنامه صعود بشرح زير انجام دادند .

 

آرارات تركيه

علي فعله گري ، مازيار نعمتي ، مهدي ضيايي و رامين سنگين آبادي ( سرپرست ) در يك برنامه چند روزه موفق شدند در تاريخ 26 تير به قله آرارات صعود كنند.

 

 

 

بازديد از چاه زندان سليمان

گروه كوهنوردي مخابرات شهرستان قروه بهمراه تيمي از كوهنوردان قاجر در تاريخ 26 تير جهت بازديد از چاه زندان سليمان عازم شهرستان تكاب شدند . چاه زندان سليمان در 35 كيلومتري تكاب واقع شده است  پنج نفر از كوهنوردان به اسامي داوود مفاخري ، سامان مفاخري ، محمد ظاهري ، مهدي عباسي و رحمان مرادياني ( سرپرست برنامه ) با استفاده از 4 رشته طناب برنامه فرودبه داخل چاه  و صعود  را انجام دادند . اين چاه بيش از هشتاد متر عمق دارد .  در اين برنامه مشترك 17 نفر حضور داشتند .

 

 

قله يال كبود

پنجشنبه 25 تير اصغر عبدالملكي ، حسن صالحي ، اميد نعمتي و حسين عسگري ( سرپرست ) به قله يال كبود صعود كردند . يال كبود با ارتفاع 3600 متر از ارتفاعات مهم شهرستان نهاوند مي باشد .

 

 

كوه پريشان

گروهي از كوهنوردان گروه قاجر روز جمعه مورخ 26 تير به قله پريشان صعود نمودند . در اين برنامه 16 نفر كوهنورد شركت داشتند . مصطفي خالديان سرپرست اين برنامه بود.نفرات شركت كننده: حميد خسروي ، حميد اوصافي ، مصطفي خالدي ، الهام خالدي ، سميرا خالديان ، سعيد آزادي ، عليرضا درويشي ، ليلا صالحي ، مهدي لقائي ، مشتاق لقائي ، تبسم حبيبي ، الناز اردلان ، محمد اردلان ، پدرام دولتي ، مهشيد الماسي

 


 

 

 

دوشنبه، 29 تير ماه ، 1388           ادامه اين مطلب 489 بار بازديد شده

 

 
 
تعداد اخبار: 117 (24 صفحه | قابل نمايش: 5)
[ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 ]
 


 

آمار کاربران

 
   
عضو شويد
ارسال کلمه عبور

کد امنيتي
 
عضويت:
امروز: 0
ديروز: 0
در انتظار: 0
مجموع کاربران:158
جديدترين کاربر: amanj

آمار بازديد:
 بازديد امروز : 61
 بارديد ديروز : 225
 بازديد کلي : 109945
بيشترين تعداد آنلاين:
ميهمان: 35
اعضا: 0
مجموع: 35

وضعيت آنلاين ها :
ميهمان: 10
اعضا: 0
مجموع: 10

اعضاي آنلاين:
 

 

ورود به سایت

 
 
نام کاربری

رمز عبور

چنانچه تاکنون عضو این سایت نشده اید می توانید با تکمیل فرم مخصوص عضویت به جمع کاربران این سایت بپیوندید و از امكانات مخصوص كاربران استفاده نمائيد .
 

 

لينك هاي سايت

 
   

 

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به تیم کوهنوردی قاجر بوده و هرگونه کپی برداری از مطالب آن فقط با ذکر منبع مجاز می باشد.

Hosted And Supported By : KOOSHIA Design Group...

Theme Designed By : KDG...